2026 Vietnam Hong Kong Taiwan
Maandag 2 maart
We willen naar de flower clock.
Details:
De Taipei Flower Clock(Yangmingshan Flower Clock) is een iconisch monument in het Yangmingshan National Park, bekend om zijn enorme wijzerplaat versierd met seizoensgebonden bloemen en elk uur een muzikaal signaal. Het is een van de populairste fotostops voor bezoekers die het park verkennen.
Mooi te weten allemaal.
We begonnen simpel met ‘n bus vlak bij het hotel.
Maar toen moesten we overstappen en bij dat type bus maatschappij (totaal meer dan 40 haltes) werd de naam op de bus alleen in het chinees aangegeven, geen nummer zoals we tot nu toe gewend waren.
Dat werd wel heel erg lastig, diverse mensen hulp gevraagd maar dat hielp niet, ze wilden niet, konden niet, of hun help hielp ook niet echt.
Totdat Yen zelf het Chinees op de bus wel herkende, uit de verte nog wel, super knap van haar, ze blijft mij maar verassen.
Ondertussen lees ik heel verontrustende berichten over de oorlog rondom Iran.🇮🇷
Verschillende vliegvelden in het midden Oosten zijn gesloten. Wij vliegen over Maleisië en dan Dubai, dat wordt wel wat spannend.
Uploaden van foto’s gaat steeds lastiger, wifi is hier niet goed genoeg, we hebben allebei een esim van 5 GB maar die zijn bijna op.
Komende dagen zet ik alleen tekst op de site, foto’s komen later wel als er goede wifi beschikbaar is of anders gewoon thuis volgende week, dan ga ik het toch weer verder aanpassen.
Nog 5 volle dagen vakantie, dan reizen we weer terug.
Het laatste stuk van de busreis ging door een berggebied, de bus slingerde enorm, ze rijden hier best hard overal ook middenin de stad.
Aangekomen in het flowerpark rond gekeken de clock was mooi maar minder groots dan verwacht en er was geen muziek, ja op de achtergrond zat een jongeman heerlijk gitaar te spelen en te zingen, daar word ik gelijk helemaal blij van. Er waren wel heel veel
fraaie bloemperken en bakken te zien.
Als lunch een hotdog op een stokje.
Yen een maïskolf maar ze heeft weer last van buikpijn.
We wandelden nog wat rond en beginnen aan de terug weg.
Weer lastig de juiste bus te pakken, toen die eindelijk kwam was deze barstensvol, met een schoenlepel pasten wij nog net in de bus.
De bus reed hard door de bergen over een slingerende weg.
OMG dit was erg.
we konden ons ternauwernood overeind houden.
Als iemand uit wilde stappen moesten er eerst, personen uit stappen, wij ook, om degenen die op hun eindbestemming waren gekomen eruit te kunnen laten.
Uiteindelijk kwamen wij op onze halte aan en de buschauffeur knikte ons luid lachend toe, hij had wel door dat wij dit helemaal niet gewend waren. Zelfs bij het wegrijden zwaaide hij naar ons. Zo grappig.
Wij zijn toen nog naar het Memoriaal Centrum van Chang Kai Shek gelopen, een prachtig monument, heb heel vroeger wel van die naam gehoord maar moest opzoeken wat hij was en gedaan heeft.
Toen ging ik even zitten en las mijn e-mail.
Warempel een email van de Rijksoverheid. Over de toestand met Iran en daaromheen.
Wij kunnen niet meer via Dubai reizen.
Nu hebben we een goede kennis in Vietnam die al menig vliegticket voor ons geregeld heeft, zij werkt bij een soort reisagentschap.
Yen belde haar nadat ik Yen ingelicht had. Toen bleek inderdaad dat we zo niet meer terug konden vliegen.
In overleg en met vele telefoontjes heen en weer hebben we nieuwe tickets gekregen waar we weer terug via Hong Kong naar Beijing en dan rechtstreeks non stop door naar Amsterdam kunnen reizen. Dit kostte ons echt verbazingwekkend weinig euro extra.
We zijn helemaal opgelucht dat we dit zo snel konden regelen. Wat een fijne betrouwbare kennis daar in Vietnam. Die is er echt druk mee geweest, maar Yen ook.
Bij het hotel in de buurt nog een lekkere Japanse maaltijd gescoord.
Door de gezellige winkelstraat naar hotel terug geslenterd en onderweg nog genoten van een voorstelling van een dame die jongleerde met een en meerdere verlichte hoepels, fraai om te zien.
Haar man jongleerde daarna met een metalen buizenframe, een constructie van 1 kubieke meter dat was ook uniek, nog nooit zoiets gezien.
Yen heeft het allemaal gefilmd, ik plaats dat later er wel bij.
Thuis in hotelkamer echt even relaxen en tot bezinning komen.
Wat een dag.