Zaterdag 23 mei 2026
Vandaag hebben we een tour van GetYourGuide, de Plitvice Lakes National Park and Rastoke Village Day Tour.
De Plitvicemeren (Plitvice Lakes) zijn het oudste en bekendste nationale park van Kroatië. Het ligt tussen Zagreb en de kust van Dalmatië en staat sinds 1979 op de UNESCO-Werelderfgoedlijst.
“Het park is beroemd om:
- 16 helderblauwe meren die trapsgewijs in elkaar overlopen.
- Honderden watervallen en kleine stroomversnellingen.
- De bijzondere kalksteenformaties (travertijn) die de natuurlijke dammen vormen tussen de meren.
- Houten wandelpaden die vlak over het water lopen.
Het gebied is enorm groen en bosrijk en er leven ook wilde dieren zoals beren, wolven en lynxen, al zie je die zelden.”
Ja natuurlijk, het stukje hierboven heb ik ergens gejat, maar het geeft precies weer wat we deze dag allemaal gezien hebben. Bijna alles alleen geen beren lynxen of wolven, jammer.
Wolven kan ik op de Veluwe ook wel zien, beren niet, nog niet.
We gingen met 40 man in de bus met gids Marko.
We moesten twee uur rijden en in het eerste uur las Marko een heel histories, politiek, economisch verhaal en de etniciteiten kwamen ook aan bod.
Dit echter op zo een saaie snelle oplees toon zonder adempauzes en klemtonen waardoor hij het contact met mij en velen wel snel kwijt was.
Later op de dag heb ik zijn gids kwaliteiten wel gezien en kon ik hem zeer waarderen.
we gingen wandelen rond de meren met vele watervallen en stroomversnellingen.
Maar op sommige punten werd het wel zo druk dat je eerst een aantal toeristen moest wegdrukken om een mooie foto te kunnen scoren.
Vervelend, maar ‘t is niet anders. Er waren ook wel rustige stukjes bij.
We hebben weer meer dan 10 Km gelopen.
Het is voor het eerst sinds de marathon in 1994 dat ik in een week zoveel km lopend afgelegd heb, dan gaat het om de afstand, niet over de snelheid.
Tijdens een van de pauzes stond ik naast de gids Marko. “Waar komen jullie vandaan?” vroeg hij, ik gaf antwoord. Dan hij weer:
“Oh Nederland, en welke plaats?”
“Den Haag ehhh The Hague”, zei ik.
“ Ah with the International Court of Justice !!” Zei hij weer
Kijk, dat weten ze hier gelijk.
Die Slobodan Milošević heeft hier tot z’n dood in de Scheveningse strafgevangenis gelogeerd, na zijn veroordeling tot 40 jaar cel in 2016.
Dus Den Haag kennen ze wel.
De rest van de dag veel foto’s natuurlijk.
Als afsluiter nog een kort bezoekje aan Rastoke Village, een heel klein oud dorpje, er werd nogal romantisch over gedaan maar wij vonden het niet zo heel speciaal.
Na aankomst in Zagreb een ander restaurant gezocht en gevonden, het heeft goede recensies, maar ligt onvindbaar in een zijstraat van de winkelstraat zonder enige aanwijzing.
Het is een heel mooi nieuw restaurant, net als gisteren. Niet lang nadat we aan het eten waren kwam er een man muziek instrumenten en installaties neerzetten. Gevraagd hoe laat hij ging spelen, dat duurde nog dus we hebben heel langzaam gegeten.
En ja hoor na een tijdje begon het trio 2 man 1 vrouw te spelen en zingen. Precies dezelfde nummers die ik vroeger ook speelde met collega’s in ons bandje met de naam RockIV.
Vele herinneringen kwamen boven, die bandleden hadden mij wel in de gaten.
Helaas kreeg Yen buikpijn en moesten we na vier nummers weg.
Heb wel even met ze gepraat en zij reageerden ook zo enthousiast naar mij toe. Daar word ik warm van.
Yen heeft vaker buikpijn problemen, die overigens ook ineens weer weg zijn. Thuis maar eens meer aandacht aan schenken.
Morgen gaan we met de trein naar Ljubljana.
