Zondag 24 mei 2026
Op tijd op gestaan maar ons niet hoeven haasten. 9:40 vertrekt de trein naar Ljubljana.
Dat is 7 minuten lopen, het is ons aardig gelukt, alles binnen loopafstand te organiseren, zo handig in Booking en de locaties van potentiële logeeradressen te vergelijken.
Die trein zag er mooi uit van binnen vooral, ruime 4 plaats compartimenten de ramen schoon en door kijkbaar.
Twee en een half uur over de rails, onderweg ook langs de grens naar Slovenië.
Dat kostte een klein half uur.
Vroeger dan gepland aangekomen maar konden pas 15:00 in checken.
Dus even met rugzakken en iets teveel spullen rondgeslenterd door het centrum. Dat ziet er trouwens heel mooi uit. Veel kunstwerken in de vorm van beelden. Grote stijlvolle gebouwen.
Het was wel erg heet, zoveel mogelijk in de schaduw lopen.
Rond 12:00 wat vroeg aan de lunch ergens op een terras onder de bomen aan het water.
Wat wil je nog meer?
Naast ons vier andere gasten met een heel leuk klein kindje. Yen had direct contact en dat was zo leuk om te zien. Dat jochie van amper 6 maanden lachte de hele tijd naar haar.
Na de lunch nog twee uurtjes aan de wandel voor we op de kamer terecht konden.
Verder centrum verkend en kwamen in een soort kunst hal met echt heel aparte zo nu en dan bizarre kunstwerken. Zie foto’s, ik overdrijf niet toch?
Na nog ergens op de stoep gezeten te hebben konden we naar ons adres.
Wow, dat is weer een schot in de roos. Prachtig.
We hebben best veel geluk met de establishmenten. Even dutten 💤 douchen 🧼
Dan de stad verder verkennen.
Heerlijke omgeving, we genoten van deze stad, prachtig centrum.
Er was markt, heel groot en alles netjes, heel veel fruit, eigenlijk alleen maar fruit. We kochten een halve kilo kersen. 🍒
Al kersen kauwend liepen we verder.
We gingen naar een kabelbaan om een kasteel op een berg 🏔️ vlakbij te bezoeken.
Yen wist de weg met Maps op haar mobiel.
Maar we kwamen niet uit bij de kabelbaan maar bij het pad voor wandel fanaten omhoog. Dan maar de fanaat uithangen. Hijgend kwamen we bovenaan aan. (Dit klopt toch?)
Het is een prachtig kasteel met een hoge uitkijktoren. Ja hoor, daar gaan we weer. Van hoogtepunt naar hoogtepunt.
Ik heb mijzelf wel eens eerder: Harry de Hoogtepunten Hopper, genoemd.
Nou dat is nu nog steeds toepasselijk.
Genoten van schitterend uitzicht en veel foto’s gemaakt, beetje spelen met de instellingen van de camera, daar valt nog veel in te leren.
Pas laat zijn we weer afgezakt en hebben een diner gescoord op een mooi plekje aan het water.
Het Italiaanse eten was niet al te best, wel veel, kreeg mijn bord niet leeg, nou dat zegt wat, gebeurd bijna nooit. Yen liet ook de helft over.
Dus met het ontbijt voor morgen al in een plastic zak gingen we weer op huis aan.
Morgen weer een tour met GetYourGuide.
