Zaterdag 10 mei
Nou, hé hé, eindelijk zijn de vijf Krasse Knarren, te weten Marc, Ad, Guus, Wil en ik weer op hun lang verwachtte reis naar Latschau.
‘Weer’ slaat in dit geval op: NA 55 jaar later dan de eerste keer en slaat ook op weer lang verwacht.
Veel voorbereiding vooraf, Ad en ik hebben ook het ‘muzikale’ element enigszins voorbereid, het oude songboek opnieuw uitgegeven in een modern jasje en geoefend met de gitaar een cajun (drumdoos) in kartonnen opvouwbaar formaat en onze rauwe stembanden.
Ad heeft als fourageur enige inkopen gedaan en een eerste maaltijd voorbereid. 
Guus Wil en ik reizen met de trein , Ad en Marc met de auto.
De ICE trein waar we nu in rijden oogt behoorlijk wat comfortabeler dan toendertijd.
Ik sliep toen in het bagagenet waardoor het ruitsgewijs geknoopte touw patroon de volgende ochtend roodomrand op mijn gezicht afgedrukt stond.
Veel naar het voorbij glijdend landschap kijken.
Bij Keulen zagen we een Zeppelin vliegen.
De reis verliep eerst wel vlot, maar later in Duitsland ging het mis, dat hoort zo te zijn schijnt het in Duitsland.
Terwijl wij het station binnenreden voor een overstap aan de andere zijde van het perron zagen wij onze trein aldaar langzaam optrekken en vertrekken. Dat is zuur, ze konden dus niet eens twee minuten wachten.
Wat raar! Dat leverde ons anderhalf uur vertraging op. Maar goed reizen vereist flexibel zijn.
In Bludenz stonden Ad en Marc ons al op te wachten. Zij waren er een paar uur eerder dan wij. Een enthousiaste ontmoeting op het razend drukke perron.
Het was 20:00 nu snel door naar de door Ad gereserveerde pizzeria in Tschagguns het eerste gezamenlijke diner genoten.
Toen de weg steil omhoog naar Latschau.
Ad en Marc waren er als kwartiermakers al geweest en hadden onze bagage reeds in de hut gedropt. Het was donker toen we bij de blokhut aankwamen.
Ik herinnerde mij het grasveld en de structuur daar nog van, zo leuk om dat nu weer te zien.
Na een rondleiding in de hut en een drankje hebben we onze slaapplaats ingericht, ik slaap in de snurkvrije hal naast de trap en waren we rond 23:30 aan slapen toe.
Fijn dat alles goed en veilig verlopen is
