Woestijn tocht twee dagen.
7 uur op tijd opgehaald, twee heren in luxe auto. Twee aardige jongemannen, de gids spreekt heel goed Engels, beter dan ik,
Cairo uitrijden is een spektakel op zich, elke dag rijden er 5 miljoen mensen in auto’s Caïro in en uit. Dat zegt genoeg denk ik.
We kregen in deze vakantie onverwachts een eerste glimp van de piramides te zien in de verte. gaaf!
Later zag ik ergens heel veel kleine huisjes leken het, keurig op een rij. Gids vroeg mij in Engels “Do your now What you see?”, “No”, antwoord ik voorzichtig, ik krijg een onverstaanbaar antwoord in gebroken Engels. Twijfelend antwoord ik: “So there live many people there?”, “No”, antwoord de gids, “They are all dead, because it is a big graveyard ”.
Oeps….!!
Toen moesten wij allemaal heel erg hard lachen.
Sorry voor de doden.
We rijden heen 400 km door de woestijn. Een heel wisselend landschap zandduinen vlaktes met hier en daar een plukje groen. Brede vierbaans weg die steeds rustiger werd.
De gids had in het nationaal team van Egypte gefietst.
We kwamen aan bij de Star camping midden in de woestijn, we konden onze ogen niet geloven. Wat een prachtige plek en leuke hutten. We werden heel vriendelijk ontvangen.
We dronken heerlijke thee en kregen onze kamer te zien. Wat een heerlijk huisje. Overigens goed te vermelden dat we de enige gasten waren in dit kleine resort waren. Na een overvloedige lunch van alweer Egyptisch voedsel gingen we op weg in een grote 4wheel drive car naar de Black dessert. Een korte stop bij een bron van grondwater. De Black dessert zijn meer heuvels van zwart materiaal. Bijzonder om te zien. Daarna op weg naar de kristal Mountain waar we een topje beklimmen.
Vervolgens door de woestijn naar de white dessert. De driver scheurde door het ruige zand en het leek wel een rit in een achtbaan. Toen kwamen we bij een adembenemende plek, wat is de wereld soms bizar mooi. De zonsondergang vergrootte het imponerende landschap extra. Na vele foto’s en korte video’s terug naar ons woestijn hutje.
