2026-03-05

Donderdag 5 maart.
Pas 8:45 opgestaan.
Ons slaap waak ritme is behoorlijk verschoven.
Vandaag weer verder met de HSR naar Tainan.
Dat is maar 14 minuten speed rail.
Broodje tonijn bij Subway.
Trein was bijna leeg, onderweg een taxi besproken om naar verschillende plaatsen te gaan om het openbaar vervoer te mijden, daar hebben we nu genoeg geprobeerd.
Communicatie met de overigens heel aardige chauffeur ging wel moeizaam.  
Eerste stop was bij een huis dat helemaal wordt ingenomen door bomen.
We begonnen en toen ging er iets een beetje scheef tussen Yen en mij, ze heeft niet zo veel begrip voor mijn steeds groter wordende moeite met het grote aantal fotomomenten.
We hebben afgesproken vaker elk een eigen route te doen en tijdstip en plaats af te spreken om samen weer verder te gaan.
Ik heb in dat boomhuis niet veel gedaan, rustig gezeten en om mij heen gekeken.
Volgende stop was bij de Groene Tunnel.
Een boottochtje door een soort mangrove bos in het water met een op een tunnel gelijkende begroeiing,
Bootje voer drie keer na twee meter varen rechtsomkeer terug om nieuw aangekomen mensen op te halen, dat schoot niet erg op maar een geluk voor die laatkomers.
Daarna tuften we door de groene tunnel, we moesten vaak diep bukken voor de laag hangende takken, dat was best mooi alleen de stevige schipperboerenvrouw die met microfoon gewapend tekst en uitleg gaf kwaakte aan een stuk zonder adem pauzes door.
Ja, klopt, ik ben wat negatief dat besef ik, maar dat gebeurt dus ook en ik beschrijf gewoon eerlijk wat ik voel en beleef.
Na een half uurtje varen rechtsomkeert gemaakt en dezelfde weg terug gevaren.
We waren het er samen over eens dat dit niet zo geweldig was.
De taxi stond geduldig op ons te wachten.
Hij bracht ons naar het HSR station terug.
Dat was best ver rijden.
De snelle trein bracht ons naar Taichung.
Wederom taxi naar ons nieuwe hotel.
Hotel Hesper HSR Taichung 台中赫絲珀HSR高鐵行旅 Hesper Hotel
Die mooie tekens zijn erg handig om een taxichauffeur de bestemming duidelijk te maken.
Na installatie in de kamer dachten we in de buurt wel een diner te kunnen scoren maar nee, we zitten in een ander soort wijk. Veel technische winkels en bedrijfjes.
Flink rond gelopen voor we iets vonden, een heel kleine lokaliteit. Toch lekker beef noodle gegeten.
Toen kwam Yen met het idee naar een uitzichtpunt hoog over de stad te gaan met een taxi, kort ritje, dachten we , Uber besteld en rijden maar. De weg kronkelde omhoog en het werd steeds rustiger, mij begon het te kriebelen, komen we later van zo een ver punt wel weer terug met Uber?
Welke chauffeur rijdt zo een eind. Dus toen we op de plaats aangekomen waren vroeg ik of de chauffeur ons wilde wachten en terug brengen. Nou zeg dat gaf een hoop problemen. Hij sprak geen woord Engels en wij geen Taiwaniaans.
Hij probeerde een app maar was duidelijk heel erg onhandig.
Er werd gebeld met een collega die wel Engels sprak, maar de man zat te tieren en te zuchten en boos te doen, bijna eng.
Na heel veel gedoe en overleg met de Engels sprekende man aan de mobiel kwamen we er uit.
Zonder Uber zou hij ons wel terug brengen kosten via de meter.
Wij naar het uitzichtpunt.
Maar dat viel ook erg tegen. Het mistte een beetje.
Zou onder de juiste weersomstandigheden heel mooi zijn maar nu niet.
Na vijf minuten terug naar de taxi.
Ook dan weer problemen met de bestemming maar uiteindelijk kwam het allemaal goed, de man was wel heel temperamentvol en ongeduldig.
22:00 uur thuis.
Een dag waarin we weer veel geleerd hebben.