2026-03-07

Zaterdag 7 maart.
Dag 25.
Een nacht met wel heel weinig slaap, gisteren ben ik langzaam verkouden geworden 100 keer niezen en nu is dat echt snotverkouden de sluizen staan open om het zo maar plastisch
te zeggen.
Ik verdenk al die airco’s en overal hard blazende ventilatoren ervan, soms is het echt te veel en onprettig om van de warmte steeds zo op de tocht komen te staan.
Overigens, pluspuntje, het is echt jaren geleden dat ik zo verkouden was, ik denk vlak na Corona crisis.
Vroeger was het elk jaar wel raak, maar ik denk dat onze gezonde levenswijze en voeding goed helpt met een grote weerstand op te bouwen. Maar nu even niet.
Afscheid van ons hotel in Taipei. Hele lieve mensen.
Warm afscheid.
Na een taxiritje verder met de metro direct naar het vliegveld terminal 2.
Wij moesten naar de verste gate c10 gang van wel 300 meter en vlak voor die laatste gate was nog een winkel met van alles te koop, ik zei al tegen Yen die verkopen niet veel, zo op het eind van die gang, ongelukkige plek.
Wij wilde een heel mooi t-shirt voor mij kopen maar die was alleen in L maat ik vroeg een van de twee dames of die ook in XL te koop was, nou zeg die vrouw haalde de hele winkel overhoop trok wel 20 laden los om dat shirt te vinden. Zoveel moeite voor één klant en ze bleef ons allerlei dingen voorstellen om te kopen, ze had eindelijk een klant, aandoenlijk vond ik.
Ander T-shirt gekocht wat wel in XL beschikbaar was.
Dan de vlucht, het was bewolkt en we zaten boven de vleugel, naar buiten kijken is dan zo saai, hier valt verder niets over te schrijven, oh wacht dit wel, je wilt in een vliegtuig soms wat slapen, maar daar geven ze je bij Hong Kong Airlines de kans niet voor, want om de haverklap (wat is nou eigenlijk een haverklap?) een felle ping en vervolgens verspreid een stem veel Aziatisch onverstaanbaars in het luchtruim. Waar gaat het toch allemaal over? Géén flauw idee.
En ik snotter onvrolijk door met m’n vingers in m’n oren.
Tussen flarden mist zag ik ineens toch veel eilanden en heel veel boten varen, moest gelijk denken aan de docu serie van Ruben Terlouw over de Chinese zee en de claim van China op de hele zee intimiderend naar alle buurlanden, ik kon het bijna zien gebeuren.
Aankomst Hong Kong
Weer een octopus kaart aangeschaft.
Met een dubbeldekker bus naar hotel in centrum.
Prachtige rit.
Ons hotelkamer, spreek meer van een hostel is erg klein, de koffers kunnen er nauwelijks bij.
In de avond wandeling gemaakt door heel drukke buurt. Hier zagen we meer gemengd publiek naast Aziatisch ook veel Indiërs.
Nou genoeg voor vandaag.
Even alle zakdoekjes verzamelen en snurken.