Woensdag 27 mei 2026
Opgestaan restjes van gister als ontbijt
Inpakken en kamer afsluiten.
Bagage mochten we gelukkig tot 14:00 achterlaten.
Dan vertrekken we naar het vliegveld voor de vlucht naar Amsterdam van 17:00
Maar nu eerst naar een groot fort midden in de stad
Het Kalemegdan fort bestaat uit de oude citadel en het Kalemegdan park.
Heel oud, vele mooie uitzichtpunten.
Met de bus naar een beroemde kerk.
De Kathedraal van de heilige Sava (Servisch: Храм светог Саве, Chram svetog Save) is een monumentaal Servisch-orthodox kerkgebouw in Belgrado. Het is het grootste Servisch-orthodoxe kerkgebouw in de wereld en tevens qua oppervlakte en volume het grootste Oosters orthodoxe kerkgebouw ter wereld. De in neo-Byzantijnse stijl gebouwde kerk is gewijd aan de heilige Sava, stichter van de orthodoxe kerk in Servië, de eerste aartsbisschop van Servië en de schutspatroon van het land.
Echt vreselijk druk daar, er was net iets religieus bezig, er was een zeker, 200 meter lange rij voor de ingang
Ik heb het even opgezocht:
Rond 21–27 mei 2026 was in Belgrado namelijk een uitzonderlijk belangrijk orthodox relikwie aanwezig: de “Gordel van de Heilige Maagd Maria” (Theotokos Belt), afkomstig van de berg Athos. Daar kwamen honderdduizenden gelovigen op af. Mensen stonden urenlang in de rij om het relikwie te vereren, te kussen of ervoor te bidden.
Ik besloot eerst niet te gaan en heb een tijd in het gras in de schaduw gezeten.
Het was heel heet. 🥵
Allemaal goed gelovige mensen die voor de zegening in de hitte in de rij stonden.
Maar Yen had door dat je er langs kon gaan en als bezoeker zonder de zegeningen de kerk kon bezichtigen.
Samen toch nog eens naar binnen.
Werkelijk weer onbegrijpelijk wat mensen voor het geloof hebben kunnen bouwen.
Ik maakte foto’s van de mooiste dingen, maar door de luidsprekers klonk continue gebed geprevel, dat dreinde door de hele kerk. Ik begon een onprettig gevoel te krijgen, wilde weg.
Waar is Yen?
Die vindt alles prachtig en heeft daar geen last van.
Toch maar naar buiten, we moeten ook verder en de route naar vliegveld bespreken. We zouden met een taxi gaan maar Yen wou toch de veel goedkopere bus proberen.
Met Google Maps had ik snel uitgezocht hoe, leek simpel..
Dat ging goed, tot ik, al rijdende, erachter kwam dat op mijn mobiel op linkerhelft van het scherm keurig de haltes een voor een in de juiste richting afgewerkt werden, maar dat op de andere helft rechts op de kaart de blauwe “Daar ben ik”, stip in de andere richting reed. Kon het niet geloven maar het was echt zo.
Wij snel eruit.
Toen kregen we toch, dat gebeurd niet vaak, behoorlijk onenigheid over de oorzaak.
Door het ontstane tijdgebrek, vliegtuig misschien missen, allebei doodmoe, ik kan dan minder goed omgaan met de spanningen die daarbij naar bovenkomen. De remmen los zeg maar.
That is me! Helaas. Sorry hoor.
In allerijl hield ik een passerende taxi staande die ons naar het AirPort bracht.
Achteraf was het allemaal ruim op tijd.
De rest van de reis verliep weer vlot en we waren rond 21:00 uur weer in ons eigen vertrouwde huis.
Einde van een intensieve, verrassende reis over de Balkan.
Gaan we vast vaker heen.
