Zondag 4 oktober
Lekker uitgeslapen.
Yen opende het raam en stond gelijk te juichen omdat ze in de verte het beroemde beeld van Jezus De Verlosser vrij van wolken zag.
(Mijn ijverige IPhone maakte er tijdens deze verslaglegging: “Jezus De Verliezer” van. Ik schrok er eerst zelfs van, waarna er toch heel langzaam een glimlach van oor tot oor op mijn boeventronie verscheen.)
Gelijk samen foto’s maken van het beeld op grotere afstand met zoomlens.
Na rustig ontbijten tickets bestellen voor Jezus en de suikerberg kabelbaan.
Dat was ook worstelen en tot mijn verbazing zag ik nadat ik klaar was dat ik voor Jezus per ongeluk twee kinderkaartjes gekocht had. Niet meer te veranderen.
“Laat de kinderen tot mij komen” maar hier even niet.
Geld weg, kan niets wijzigen.
Wat een flikkerij.
Met de Uber naar de Suikerberg in Rio heet het: Monumento Natural dos Morros do Pão de Açúcar e da Urca.
Te bereiken met een dubbele kabelbaan die gemakshalve de Parque Bondinho Pão de Açúcar wordt genoemd.
Dit alles natuurlijk uitgevonden dank zij het supersnelle zoek talent van mijn vriend GPT, hoe konden we ooit zonder leven? Bijna niet meer voor te stellen. Kreun.
Ter plekke aangekomen snel ons in de wachtrij vervoegd.
Met twee verschillende banen omhoog, per kabelwagon 50 mensen warm 🥵 bij elkaar als haringen in een ton en lang wachten voordat er eindelijk gehesen werd.
Uitzicht echt mooi, fijn weer veel foto’s maken, heb ik vanavond ook weer wat te doen. Net als bijna iedereen hier.
Na een paar uur rondgekeken te hebben terug naar ons appartementje een uiltje geknapt waaruit ik met grote moeite weer tot bewustzijn kwam.
Twee magnetron maaltijden en we konden er weer tegen.
Wandeling gemaakt over de boulevard, die is eindeloos lang en niet heel afwisselend.
Met een bezoek aan een andere grote supermarkt eindigen we de tweede dag hier.
