Dinsdag 6 oktober
Lekker geslapen.
Eerst naar de supermarkt; vanmiddag regent het volgens het iPhone-weerbericht, dus dan hoeven we tenminste niet met de boodschappen door de regen te sjouwen.
Vervolgens met een Uber naar de Real Gabinete Português de Leitura. Dit is een van de meest indrukwekkende en adembenemende bibliotheken ter wereld, gelegen in het centrum van Rio de Janeiro.
Als je houdt van boeken, indrukwekkende architectuur of simpelweg een van de meest iconische foto’s van de stad wilt maken, is dit een absolute must-see. Nou, dit was aanmoediging genoeg van AI!
Vlak in de buurt was er nóg een bijzondere bibliotheek, de Nationale Bibliotheek: Fundação Biblioteca Nacional. Wij op weg, weer een culturele dag. Yen had dit allemaal al uitgezocht.
Aangekomen bij de eerste was het snikheet en stond er een rij waarvan ik de lengte niet precies weet. Er zaten bochten in, maar de wachttijd was op twee minuten na een uur. In de hitte, zonder schaduw.
Toevallig stonden we vlak bij een Nederlands jong stel; dat was gezellig en tijdversnellend. Zij maken een rondreis van acht maanden door Zuid-Amerika.
We kwamen binnen in de bibliotheek en ja, dat was een grote zaal met erg veel boeken, tot wel 20 meter hoog rondom. Heel oude boeken ook, maar je kon er niet één aanraken.
De groep waar wij deel van uitmaakten, mocht ongeveer 10 minuten rondkijken. Ik vond het best tegenvallen, gezien wat we erover gelezen hadden.
De tijd was snel voorbij, dus we zijn rap naar de andere bibliotheek gelopen.
We kwamen langs een mooie kerk die we ook even wilden zien. Prachtig van binnen, en we hebben even lekker gezeten in de kerkbanken. Maar wat heb ik nu allejezus veel Jezus gezien in deze vakantie!
Dan naar die andere bibliotheek gegaan; die was moderner, mooier en we hebben er meer verschillende objecten gezien.
Daarna zijn we naar een gebouw aan de andere kant gelopen. We wisten niet wat het was, dus we hebben aan de portier gevraagd wat daar zat en of we binnen konden kijken.
Hij haalde een Engelssprekende collega op en ons werd verteld dat we na 20 minuten een Engelse rondleiding zouden krijgen. We konden ergens wachten en werden voorzien van koffie of water. Heel gastvrij en zo aardig allemaal!
Een knappe, jonge vrouw meldde zich bij ons en we kregen een persoonlijke rondleiding van haar.
Tot onze verrassing bleek dat we ons in het gemeenteparlement bevonden en dat er vanwege de gemeenteraadsverkiezingen nogal wat te doen was in het gebouw. Het is de Câmara Municipal, voorheen ook wel Palácio Pedro Ernesto genoemd.
We werden de raadszaal in geleid en zagen werkelijk een bonte mengeling van politieke journalisten en andere VIP’s. Zij drentelden rond en praatten met en door elkaar heen.
Geweldig om dit vanaf onze hoge positie op de publieke tribune in de arena te kunnen bekijken och vast te leggen. Niets bijzonders zou je zeggen, we zien het dagelijks bij de NOS op tv, maar dit voelde zo anders en bijzonder in een ander land.
We kregen nog een zaal te zien; die was leeg en daar mochten we vrij rondbewegen. We waren allebei superblij dat we dit meemaakten.
Na een warm afscheid togen we naar het Museu Nacional de Belas Artes. Weer een educatieve, culturele injectie; het kan niet op vandaag!
Nog een bijzonderheid: alle musea en instellingen die we bezocht hebben, waren gratis.
Eten deden we in een iconisch gebouw: Confeitaria Colombo, een van de meest iconische en prachtige eetgelegenheden van heel Brazilië.
Met zijn gigantische Belgische spiegels, jacarandahouten kasten en het indrukwekkende glas-in-loodplafond waan je je daar direct in de Belle Époque van de vroege 20e eeuw. Het is alsof je terug in de tijd stapt.
(AI: “Jullie hebben vandaag echt het allermooiste van het historische centrum van Rio de Janeiro meegepakt: van politiek en bibliotheek tot klassieke kunst en een koninklijk diner!”)
HELEMAAL mee eens!
Daarna nog een klein minpuntje: we namen een Uber terug en door het onverantwoorde rijgedrag van die man heb ik hem mijn standaard grotere fooi niet gegeven. Ik heb zelfs in Uber een melding daarover ingediend.
