Dinsdag 26 mei 2026
Gisterenavond toen we onze vermoeide lijven tevreden te rusten wilden leggen begon een kriebel in mijn keel. Binnen weinig tijd lag ik lelijk te hoesten en was de kriebel meer dan pijnlijk geworden.
Vervelend want ik heb Yen daar ook mee wakker gehouden tot 03:00 uur.
Ik ben nog in de eetzaal gaan liggen om haar niet te storen maar binnen 10 minuten kwam ze mij terughalen op haar eigen wijze hetgeen betekent dat ik geen vrije keuze heb 😀 Nou weinig slaap dus.
S’morgens ook nog eens eerder opgestaan dan de wekker nodig vond.
Mooi op tijd naar het busstation. Daar is een enorme bouwkeet gaande.
Het hele bus en trein station wordt gemoderniseerd.
Gaat nog jaren duren voor het af is maar geloof mij, dat wordt heel mooi.
Overal in Slovenië zijn ze aan het bouwen.
Tickets gekocht en we konden binnen een paar minuten al instappen en op weg.Nu is het half negen terwijl ik dit typ en rijden we door het platteland land, oh nee, dat klopt niet. Er is niets plat hier.De keelkriebels zijn weg, dat is fijn, ik dacht echt dat ik ziek zou worden.Hoge weerstand, door heel gezond leven.
Het wordt vandaag kastelen en een meer dag.
We gaan eerst naar een kasteel van Bled een dorpje bij een prachtig meer.
Vanaf de busstrook 19 minuten lopen, dat was wel heel optimistisch gezien het stijging percentage in het laatste deel en dat bij deze temperaturen.
Het Kasteel van Bled (Sloveens: Blejski grad) is een kasteel op de top van een 130 meter hoge rots bij het meer van Bled bij Bled in het noordwesten van Slovenië.
Het kasteel dateert uit de 11e eeuw. Het heeft twee binnenplaatsen die middels een trap met elkaar zijn verbonden en een kleine kapel uit de 16e eeuw, met fresco’s. In de zuidvleugel is een museum.
We hebben van alles gezien en genoten.
Daarna naar het meer afgedaald.
We hebben heerlijk onder de bomen in de schaduw gezeten, luisterend naar een prachtig zingende merel en met uitzicht op het meer en geurend gras om je heen, proberen een nap te doen, nou.. Yen napte, ik bleef maar kijken naar al dat moois om me heen en kon de nap niet vatten.
Toch uitgerust verder langs de oever geslenterd en een trip op een roeiboot geboekt naar een eilandje in het midden van het meer en je raadt nooit wat daar op staat?
Goed zo …. Een kerk
Met ook een hoge toren. Dus wij weer klimmen.
Dat roeien deden we niet zelf, een stoere Sloveen stond recht achterop en bediende twee roei-peddels tegelijk verticaal.
We legden aan bij het eiland en kregen een uur de tijd rond te kijken.
Ook een museumpje bekeken en we wilde de kerk in, ineens kwam daar net een getrouwd paartje uit met alles wat daarbij hoort uit..
We konden wel de kerk in, alwaar het toegestaan was om aan het touw dat vooraan ergens naar beneden hing te trekken..
Dan ging dus werkelijk de klok luiden. Dat gebeurde dus ook om de haverklap. Iedereen wil dat wel.
Ook weer de toren beklommen, waarom ook niet?
Zo leuk deze omgeving.
Met dezelfde roeiboot ons terug laten peddelen.
Even over die roeiboot en de tickets, 20 man aan boord, roeitijd 15 minuutjes heen 1 uur op het eiland. 15 minuutjes terug.
20 euro x 20 is 400 euro in anderhalf uur..
Dat kan makkelijk drie of vier keer per dag. 1200 euro per dag, Kassa!!!
Voor zes keer een kwartier roeien, je blijft gezond en heb heel weinig bedrijfskosten.
Was ik maar 20 dan deed ik dat ook.
Met de bus naar vliegveld. Dat liep zo soepel.
De Security medewerkers stonden ons op te wachten.
Hadden ze weer iets te doen. Zo raar.
Vlucht weer met een propeller vliegtuigje.
Met een taxi naar ons adres, midden in het centrum.
Handig hier, er staan taxi automaten op het vliegveld, typ jouw adres in en er komt een papiertje uit met de juiste straatnaam naam voor de chauffeur en het bedrag.
Begeef je in de rij bij de taxi’s wacht je beurt af en je wordt keurig op het goede adres afgeleverd.
Handig, ik kende dit systeem nog niet.
We logeren in het vreemdste appartement ooit.
We kwamen laat aan, er zou volgens Booking voor incheck iemand zijn.
Het was 23:15 net voor sluiting check in.
Het adres was al lastig te vinden.
Groot huis grote houten zware deur, zat niet op slot.
Groot souterrain met diverse mogelijkheden, stond niets aan gegeven.
Iemand kwam langs, wees ons naar de vierde verdieping.
Daar weer niet duidelijk, tel. nr. in Booking.com gebeld en na een tijdje werd er open gedaan, een oude man begon in het Servisch ons wel heel vriendelijk te begroeten maar wij snapten er geen snars van.
Hij gebaarde naar beneden, wij achter hem aan.
Gingen we naar de kelder onder begane grond.
Daar was uit diverse oude ruimtes een logeerkamer gecreëerd.
Hele vreemde combinatie van kelderruimten.
Maar goed, alles was er wel.
Jammer geen foto’s van gemaakt.
Maar als ik dit later weer lees weet ik het weer en daar maak ik dit hele blog voor, meer voor mij(ons)zelf, dan voor anderen. 🙂
